Najlepsi trenerzy polskiej kadry w siatkówce. Nikola Grbić pójdzie w ich ślady?

Siatkarska reprezentacja to jedna z najmocniejszych polskich ekip w sportach drużynowych. W końcu obrona mistrzowskiego tytułu nie przydarza nam się zbyt często, a w siatkówce niebawem Polacy będą bronić czempionatu po raz drugi.

Mistrzostwa Świata w siatkówce będziecie mogli obstawiać u legalnych bukmacherów i w tym celu może wam się przydać do portalu Fortuna kod promocyjny. Wracając jednak do naszego tematu, czy Nikola Grbić okaże się równie szczęśliwy dla kadry co jego poprzednicy i podtrzyma passę dobrych wyborów PZPS? Przyjrzyjmy się ich osiągnięciom.

Raul Lozano

Rok 2005 to wielki przełom w polskiej siatkówce. Do tamtego momentu rodzimą kadrę obejmowali tylko krajowi fachowcy. Ostatnim z nich był Stanisław Gościniak. Na jego miejsce przyszedł Raul Lozano. Sportowa kariera mierzącego 168 centymetrów Argentyńczyka nie mogła się równać Gościniakowi, mistrzowi świata z 1974 roku. Jednak jako trener miał więcej do powiedzenia – w końcu zaczynał już w momencie, kiedy Gościniak jeszcze czynnie grał w siatkówkę. Zanim Lozano objął kadrę, wygrał Klubowe Mistrzostwa Świata, mistrzostwo Włoch, Argentyny, Puchar CEV oraz zajął drugie miejsce w Lidze Mistrzów z Sisley Treviso.

Lozano był więc tym, który wprowadził spore zmiany. To z nim u steru Polska kadra sięgnęła po drugie miejsce na mistrzostwach świata w 2006 roku. Argentyńczyk nie był w stanie sięgnąć po więcej tak dobrych wyników, ale z pewnością możemy stwierdzić, że to on zapoczątkował złotą erę polskiej siatkówki.

Daniel Castellani

Po udanej przygodzie Lozano, acz naznaczonej jednym sukcesem, PZPS chciał iść za ciosem i wykorzystać świetną generację siatkarzy. Nowym szkoleniowcem został kolejny Argentyńczyk – Daniel Castellani. Trener nie musiał zaznajamiać się z polskimi realiami, bo od trzech lat trenował Skrę Bełchatów.

Jego czas w kadrze był krótszy niż w Skrze, ale Castellaniego nie moglibyśmy pominąć w tym zestawieniu. To właśnie z nim u steru Polacy sięgnęli po raz pierwszy po Mistrzostwo Europy. W 2009 roku w Turcji triumfowała kadra z Kurkiem, Zagumnym, Gruszką, Ignaczakiem, Plińskim i kilkoma innymi świetnymi zawodnikami.

Andrea Anastasi

Przede wszystkim Anastasi to ulubieniec polskich kibiców. Poza brązem Mistrzostw Europy, który nie był może szczytem możliwości, dołożył coś, czego wcześniej nie udało się osiągnąć. Anastasi wygrał Ligę Światową. Choć Polska już wtedy radziła sobie kapitalnie na największych turniejach, to w pozostałych rozgrywkach nie radziła sobie zbyt dobrze. Włoch odmienił ten stan rzeczy.

Stephane Antiga

Jeżeli Lozano wprowadził Polskę na salony, to Antiga zaprowadził ją na szczyt, a reprezentacja od tego czasu się tam rozgościła. Francuz bardzo odmienił grę kadry, przede wszystkim ucząc zawodników, aby piłka bez względu na stopień trudności, zawsze była dogrywana atakującemu pod siatkę, nawet jeśli stanowiło to ryzyko. Ten sposób gry i świetna dyspozycja biało-czerwonych poskutkowała złotem na MŚ. Francuski trener nie był jednak w stanie nawiązać do tego sukcesu w następnych turniejach, zdobył jeszcze „tylko” brąz Pucharu Świata w 2015 roku.

Vital Heynen

Po doskonale znającym polskie realia Antidze przyszedł czas na człowieka, który również znał krajowe podwórko. Belg objął kadrę po udanym czasie z Antigą i miał zaprowadzić ją do wielkich sukcesów. Wygrać udało mu się tylko i aż jeden turniej – Mistrzostwa Świata. Heynen powtórzył wynik poprzednika, a do tego dwukrotnie sięgnął po brąz ME oraz zaprowadził kadrę do medali w Lidze Narodów i Pucharze Świata. PZPS liczył jednak bardzo na dobry występ w Igrzyskach Olimpijskich… i mimo złotej ery w siatkówce, ponownie się przeliczył. Odpadnięcie w ćwierćfinale IO w 2021 roku to idealne podsumowanie występów Polski na tej imprezie w opisywanej erze.

Hubert Wagner

Mimo wszystkich sukcesów na koncie pozostałych trenerów, największą legendą pozostaje Hubert Wagner. Nie jest przypadkiem, że od 2005 roku prawie każdy trener reprezentacji Polski święcił z nią sukcesy – jedynym wyjątkiem był Ferdinando De Giori, który sprawował funkcję przez niecały rok. Wagner sięgnął po nie w momencie, kiedy nie było to takie oczywiste. Lista jego osiągnięć? Złoto MŚ w 1974 roku, złoto IO w 1976 roku, srebro ME w 1975 oraz 1983. Jeśli więc Grbić chce zostać najbardziej utytułowanym trenerem w historii polskiej reprezentacji, musi nie tylko sięgnąć po kolejne mistrzostwo, ale przede wszystkim przerwać klątwę Igrzysk Olimpijskich, na których Polska mimo statusu faworyta w ostatnich turniejach, kompletnie sobie nie radziła.