„Olimpiada bez barier” 2026 w Racocie [ZDJĘCIA]

W sobotę przed południem hala sportowa przy szkole w Racocie kipiała od uśmiechów i wesołej atmosfery w duchu sportowej rywalizacji. Wszystko to za sprawą Olimpiady Bez barier im. Ireny Naskręt w Racocie, która odbyła się już po raz XIX.

Impreza od lat gromadzi osoby z różnymi niepełnosprawnościami, które są członkami różnych stowarzyszeń, ośrodków i instytucji. W tym roku jak zawsze obecni byli również seniorzy z racockiego klubu „Złota Jesień” oraz panie z Klubu Amazonek Hipolita Kościan.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"5448"}

Sportowe wydarzenie otworzył prezes Szkolnego Klubu Sportowego „Jantar”. W swoim przemówieniu przypomniał m.in. genezę tej olimpiady. Nosi ona nazwę Ireny Naskręt, zmarłej w 2008 roku wicedyrektor Gimnazjum im. Polskich Olimpijczyków w Racocie, która zmagała się z chorobą. Każdego roku w wydarzeniu starają się brać udział członkowie najbliższej rodziny zmarłej, nie inaczej było tym razem. Obecni byli ponadto samorządowcy reprezentujący gminę i miasto Kościan oraz powiat kościański.

Wydarzenie rozpoczęło się zgodnie z ceremoniałem olimpijskim. Najpierw przedstawiciele wszystkich reprezentacji weszli uroczyście na salę. Następnie wciągnięto flagę olimpijską na maszt, czego dokonała jedna z uczestniczek olimpiady – Anna Pakuła. Potem przyszedł najważniejszy moment uroczystości, czyli wniesienie ognia olimpijskiego. Tym razem tego zaszczytu dostąpił Mateusz Naskręt – syn patronki olimpiady.

Podczas otwarcia Wojciech Ziemniak w imieniu Polskiego Komitetu Olimpijskiego wręczył ponadto medale „Za Zasługi dla Polskiego Ruchu Olimpijskiego”. Srebrny medal otrzymał sołtys Racotu Jarosław Donaj, a brązowe lokalni dziennikarze, którzy każdego roku relacjonują wszystkie sportowe olimpiady organizowane przez SKS Jantar – Milena Waldowska z redakcji „Kościaniak” i Piotr Pewiński z portalu e.koscian.

Potem o zasadach rywalizacji opowiedział krótko starosta kościański Artur Opas, a następnie można było przejść już do zaliczenia poszczególnych konkurencji. Wśród nich były rzuty do kosza, rzuty piłką, przenoszenie piłek czy też trafienie kijem hokejowym piłką do bramki. Nie mogło także zabraknąć nieodzownych warcabów. Po zaliczeniu konkurencji na wszystkich uczestników czekały medale.

Konkurencje zawsze sprawiają radość uczestnikom, ale wielu z nich czeka także na loterię. Dzięki otrzymanym losom każdy otrzymywał nagrodę, a na koniec przeprowadzono ponadto losowanie nagród głównych ufundowanych przez sponsorów. – Moja córka Natalia zawsze czeka już na tą imprezę, a najbardziej na te losy. Bo zawsze udaje się coś fajnego wygrać. Raz to była piłka, a jednego roku udało się nawet wylosować neseser. A córka bardzo lubi wycieczki, więc się przydał. Przyjeżdżamy na tą olimpiadę każdego roku, już od 22 lat. Córka ma w tej chwili 32 lata, chociaż w ogóle po niej tego nie widać. Wygląda cały czas jak dziewczynka – opowiada Anna Połka-Miler, mama Natalii. Natalia jeździ na wózku i jest osobą o dużym stopniu niepełnosprawności. Ma dziecięce porażenie mózgowe, a także torbiel podpajeńczynówki umiejscowiony w głowie. – Mieszkamy w Piekarach koło Buku. Mimo to od lat jesteśmy związani z Kościanem. Natalia przez lata była podopieczną ośrodka przy ul. Bączkowskiego, a potem dojeżdżaliśmy tutaj do Zespołu Szkół Specjalnych. W naszej gminie nie chcieli córki przyjąć, tutaj natomiast się nią zajęli. Codziennie dojeżdżaliśmy 38 km do szkoły. Jesteśmy obecnie członkami Stowarzyszenia „Razem Łatwiej” i bierzemy udział w różnych wydarzeniach w związku z tym. Kiedy jesteśmy natomiast tutaj, zawsze witamy się z panem Wojtkiem Ziemniakiem, bo on jest taki serdeczny.

Słowa pani Anny są dowodem na to, że ta impreza jest bardzo potrzebna dla osób niepełnosprawnych. To nie tylko motywacja do ruchu, ale także świetna zabawa, integracja, możliwość rozmowy, wzajemnego wsparcia i spędzenia miło czasu.

W programie imprezy był jeszcze występ mażoretek Verva Krzywiń. Nie zabrakło także poczęstunku dla uczestników w postaci kawy i placka, a także pieczonych kiełbasek.